Engelli Hayat- Nasılım Biliyor musun?

Giriş: Hayatımdaki Güzel İnsanlar Yazılarımı tek bir günde yazmıyorum, yazamıyorum. Tahmin edersiniz belki. Yani tek bir yazı birkaç günde ortaya çıkıyor çünkü hem bazen çok zor konsantre oluyorum (özellikle operasyon sonrası çektiğim sıkıntılar yüzünden) hem de insan tek bir günde hatırlayamıyor yaşadıklarını, ara ara aklıma geldikçe bazı eklemeler yapıyorum. Mesela bugün bana gelen bir çiçek, bana bu satırları yazdırıyor. "Güzel insanlar biriktirin hayatınızda. Çünkü hayat vakit kaybedilmeyecek kadar kısa." Bu hastalık süreci bana bunu o kadar iyi öğretti ki... Gerçekten o kadar güzel insanlar kazanmışız ki ben ve eşim, gerek akrabalarımız gerekse gerçek dostlarımız ve arkadaşlarımız. Hele bazıları var ki, onlar kendini biliyor; kendi zamanından, işinden, ailesinden feragat edip yanıma gelen, uğrayan, şehir dışından ve hatta ülke dışından arayan soran herkese minnettarım. İşyerime, müdürüme ve iş arkadaşlarıma ayrı bir parantez açmak isterim. Şirketim her zaman yanımda oldu...

  Yeniden Evde, Başka Bir Savaşta: Anneliğin Yükü ve Mucize Arayışı ​(Bu yazımı yazmaya yine bir hastanede başladığımı söylemem lazım; maalesef ameliyatım sonrası bir enfeksiyon durumum oldu. Çok üzgün ve yorgunum. Resmen gücümü yitirdim ama yine de dayanmaya çalışıyorum. Detayları ve nelerle savaştığımı zamanı gelince yine ileriki yazılarımda anlatacağım. Ama nedense hiçbir plan yapmadan bu sefer olduğu gibi içimden geleni bu yazımda sizlerle paylaşmak istedim. Şu an iyiyim merak etmeyin. 😊) ​En son bakımevinden eve çıkmıştım. Şu an bu hastanede bir haftaya zor dayanıyorken, bakımevinde nasıl altı ay kalabildiğime gerçekten şaşırıyorum. Eski bir arkadaşım, "Sen hep güçlü bir karakterdin" dedi. Çevremde nasıl bu imajı bıraktım bilmiyorum ama ben bu kadar güçlü olduğumu asla düşünmüyordum. Bakımevinde çalışanların, bu süreci iyi atlatmamda çok büyük payı olduğunu, bu ameliyat olduğum hastanedeyken daha iyi anladım. 🙏 Ama bu sıralar doğruyu söylemeliyim; sabrımın da gücümün d...